Voorafgaande aan de reis had ik zorgvuldig de kaart van het gebied bestudeerd en de door SNP kort beschreven wandelingen getraceerd. Het leken allemaal vrij korte rondjes om de kerk. Maar in deze beschouwing had ik onvoldoende rekening gehouden met de hoogtelijnen! Op deze zondag begon deze eerste echte wandeling rustig langs het voetpad naar Bubion dat ik de vorige dag al had verkend. Bubion zelf bleek een alleraardigst dorpje. Wat rustiger nog dan Capileira. 

Op het fraaie dorpsplein gebeurde er iets onverwachts. Ik maakte een foto van een boompje en een bankje naast de witte kerk met de hel blauwe lucht op de achtergrond. Juist op dat moment woei er een windvlaag over het plein die speels mijn pet meenam. In een reflex probeerde ik dit te verhinderen, maar door deze ongelukkige beweging verloor ik mijn evenwicht en kwam ten val. In een poging om mijn fotocamera te beschermen, kwam ik verkeerd terecht. Ik voelde direct een flinke pijn in mijn rechter knie, maar zoals dat zo vaak gaat, na een paar minuten leek alles weer in orde.  Na afloop van de wandeling dronken wij nog iets op een terrasje in het dorp. Toen ik daarna opstond, kon ik nauwelijks lopen. Verbaasd strompelde ik naar het hotel. Gelukkig bleek de volgende dag dat ik er wel gewoon mee kon wandelen. Het vreemde voorval zou mijn vakantie niet verpesten. Alleen bij het in beweging komen was er even flinke pijn. Volgens de huisarts zou een verrekking van de knieband binnen drie weken vanzelf over moeten gaan. Nu, na bijna twee maanden, is de pijn echter nog niet verdwenen. Ik kijk met gemengde gevoelens naar de foto die op dat vreemde moment in Bubion maakte.     

Kaartje van omgeving van Capileira met gelopen route